Door u gekozen
Is huilen of roepen van de pijn een typisch verschijnsel in sommige culturen? Een zorgverlener van een algemeen ziekenhuis stelt ons de vraag of het mediterrane pijnsyndroom echt bestaat. Het blijkt niet zo vanzelfsprekend voor artsen in westerse landen om pijn correct in te schatten bij mensen van een andere cultuur of met een andere huidskleur. De idee bestaat dat ze overdrijven, waardoor ze soms minder pijnstilling krijgen.
Conclusie
Het mediterrane pijnsyndroom is geen medische diagnose, maar een cultureel verschil. Mensen afkomstig uit mediterrane en andere zuiderse klimaten uiten pijn vaak op een expressievere en emotionelere manier dan wat mensen uit meer noordelijke culturen gewoon zijn. Als gevolg daarvan krijgen ze soms minder pijnstilling. Kennis over de culturele vormen van pijnbeleving en het gebruik van richtlijnen over pijnstilling, verminderen die ongelijkheid in de behandeling van pijn.
Lees verder »Waar komt deze bewering vandaan?
Je kan niet inschatten hoeveel pijn iemand heeft op basis van de manier waarop die persoon zijn of haar pijn uit. Roepen van de pijn zou vaker voorkomen bij mediterrane types en mensen met een zwarte huidskleur. Een zorgverlener van een algemeen ziekenhuis stelt deze vraag aan het Misinformation Rapid Response Team*: ‘bestaat het mediterrane pijnsyndroom echt? En betekent dat dat schreeuwen van de pijn niet altijd moet leiden tot het toedienen van sterkere pijnstillers?’ (1).
Bron
(1) Vraag van een zorgverlener in een ziekenhuis in het Antwerpse
Hoe moet je deze bewering interpreteren?
Cultuurverschil
Pijnbeleving is cultureel verschillend. Gebrek aan kennis daarover leidt vaak tot misverstanden en is stigmatiserend.
Sociologen die het fenomeen bestudeerd hebben, beschrijven verschillen tussen mediterrane en Midden-Oosterse culturen enerzijds en Europese en Aziatische culturen anderzijds:
- Mediterrane en Midden-Oosterse culturen zouden pijn meer expressief uiten.
- In Noord-Europese en Aziatische culturen zou pijn meer verbeten worden (2).
De onderzoekers stellen dat denkbeelden die zorgverleners hebben over pijnbeleving een impact hebben op de pijnbehandeling. Ze zijn zich daar zelf niet altijd van bewust. Maar de manier waarop pijn beleefd en geuit wordt, zegt niets over de ernst van die pijn.
Ongelijke behandeling
In de Verenigde Staten is aangetoond dat zwarte patiënten die met acute pijn op een spoedgevallendienst terechtkomen, minder pijnstilling krijgen dan witte patiënten in dezelfde situatie (3). Die ongelijkheid in pijnbehandeling wordt mee in de hand gewerkt door taalbarrières en een lagere socio-economische status.
Richtlijnen hebben positief effect
Het invoeren en gebruiken van richtlijnen en gestandaardiseerde pijnprotocollen vermindert de ongelijkheid in pijnbehandeling.
Een studie over het volgen van richtlijnen voor pijnstilling bij bepaalde botbreuken, toont aan dat de ongelijkheid in pijnstilling bij zwarte en witte patiënten sterk verminderde: van 6,3% verschil (in 2003) tot 1,1% verschil (in 2023) in het toedienen van opiaten, de zwaarste pijnstillers. Voor minder zware pijnstillers verdween het verschil zelfs helemaal (4).
Conclusie
Het mediterrane pijnsyndroom is geen medische diagnose, maar een cultureel verschil. Mensen afkomstig uit mediterrane en andere zuiderse klimaten uiten pijn vaak op een expressievere en emotionelere manier dan wat mensen uit meer noordelijke culturen gewoon zijn. Als gevolg daarvan krijgen ze soms minder pijnstilling. Kennis over de culturele vormen van pijnbeleving en het gebruik van richtlijnen over pijnstilling, verminderen die ongelijkheid in de behandeling van pijn.
Referenties
- 2) Rogger R, Bello C, Romero C et al. Cultural Framing and the Impact On Acute Pain and Pain Services. Curr Pain Headache Rep 2023;27(9):429-436.
- (3) Lee P, Le Saux M, Siegel R et al. Racial and ethnic disparities in the management of acute pain in US emergency departments: Meta-analysis and systematic review. Am J Emerg Med 2019;37(9):1770-1777.
- (4) Jehle D, Paul K, Troung S et al. Equity in the Early Pain Management of Long Bone Fractures in Black vs White Patients: We Have Closed the Gap. West J Emerg Med 2024;25(5):809-816.
*Deze factcheck kwam tot stand dankzij het Misinformation Rapid Response Team, een samenwerking tussen Gezondheid en Wetenschap, Factcheck.Vlaanderen en verschillende ziekenhuizen.