Patrick Mullie Verschenen op 26/03/2021

Bewering

Tot nu toe werd er geen verband aangetoond tussen het hormoon ghreline, dat onze eetlust regelt, en de manier waarop vrouwen omgaan met geld. Amerikaanse onderzoekers beweren nu dat ze een verband gevonden hebben. Hoe zit dat?

Factcheck

Een kleinschalige studie toont aan dat het hormoon ghreline, dat de eetlust regelt, een rol zou spelen in de keuze voor een kleine beloning op korte termijn of een grote beloning op lange termijn. Wanneer het ghreline-gehalte hoger was, kozen de deelnemers eerder voor een onmiddellijke beloning. Daaruit besluiten dat ghreline het koopgedrag beïnvloedt, is een brug te ver. Ook omdat het artikel nog niet gepubliceerd werd in een wetenschappelijk tijdschrift en we onvoldoende gegevens hebben om de studiemethode onder de loep te nemen.

Lees verder »

Waar komt dit nieuws vandaan?

Ghreline, het zogenaamde hongerhormoon, wordt aangemaakt in onze hersenen en stimuleert onze eetlust. Het hormoon bepaalt dus alleen wanneer we eten, niet hoeveel we eten. Tijdens het eten neemt de productie van ghreline af, en komt het hormoon leptine vrij uit het vetweefsel. Daardoor krijgen we een verzadigingsgevoel en stoppen we met eten.

Amerikaanse onderzoekers gingen na of ghreline ons koopgedrag kan beïnvloeden (1):

  • Daarvoor selecteerden ze 64 vrouwen met een eetstoornis en 34 vrouwen zonder eetstoornis. De deelnemers waren 10 tot 22 jaar oud.
  • Na tien uur vasten kregen alle deelnemers dezelfde maaltijd. Nadien moesten ze kiezen tussen een kleine geldbeloning die ze onmiddellijk kregen, of een grotere geldbeloning die ze later kregen.
  • Regelmatig werd tijdens de test bloed afgenomen bij de deelnemers, om de ghreline-waarden in hun bloed te bepalen.

De studieresultaten waren de volgende:

  • De ghreline-waarden waren hoger in de groep met eetstoornissen vergeleken met de groep zonder eetstoornissen.
  • Tussen beide groepen waren er geen verschillen in de keuze voor beloningen. Alleen in de groep zonder eetstoornis ging een hoge ghreline-bloedwaarde samen met de keuze voor een onmiddellijke beloning.

De onderzoekers besluiten dat het hongerhormoon ghreline een rol speelt in het maken van keuzes.

Bron

(1) Naila Shiraliyeva et al. Appetite-Regulating Hormone Ghrelin Predicts Decision-Making in Healthy Controls but Not Individuals with Low-Weight Eating Disorders. ENDO 2021, abstract # P27-13

Hoe moet je dit nieuws interpreteren?

  • Deze studie werd alleen gepubliceerd als samenvatting op een congres, en niet als volledig artikel.
    • De studie werd dus nog niet kritisch nagekeken door collega-onderzoekers (peer-review).
  • Bovendien weten we niet hoe het onderzoek juist uitgevoerd werd, hoe de deelnemers geselecteerd werden en hoe hoog de geldbeloning was.
    • Als je moet kiezen tussen 100 euro nu, of 110 euro binnen 10 weken, dan is de keuze snel gemaakt.
  • Naast het hormoon ghreline kunnen nog andere factoren, zoals leeftijd en psychologische aspecten, een rol spelen in het al of niet kiezen voor een onmiddellijke beloning. Daar hebben we echter geen informatie over.
    • De onderzoekers focussen hun besluit vooral op het studieresultaat dat ze behaalden bij 34 vrouwen zonder eetstoornis.
    • Bij de 64 andere vrouwen met eetstoornis speelde ghreline blijkbaar geen rol.
  • Een bijkomend probleem is dat de deelnemers zeer jong waren, gemiddeld 18 jaar oud, en een zeer laag lichaamsgewicht hadden.
    • Ze kregen allemaal dezelfde maaltijd voor de studie, maar wat en hoeveel ze te eten kregen is niet duidelijk, zeker voor de deelnemende kinderen.
    • Aten de deelnemers met eetstoornissen evenveel als anderen?

Conclusie

Een kleinschalige studie toont aan dat het hormoon ghreline, dat de eetlust regelt, een rol zou spelen in de keuze voor een kleine beloning op korte termijn of een grote beloning op lange termijn. Wanneer het ghreline-gehalte hoger was, kozen de deelnemers eerder voor een onmiddellijke beloning. Daaruit besluiten dat ghreline het koopgedrag beïnvloedt, is een brug te ver. Ook omdat het artikel nog niet gepubliceerd werd in een wetenschappelijk tijdschrift en we onvoldoende gegevens hebben om de studiemethode onder de loep te nemen.

Vond je dit artikel nuttig?

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief