Patrik Vankrunkelsven Verschenen op 21/04/2020

In het nieuws

In de media woedt al weken een discussie over mondmaskers. In de woonzorgcentra zijn er tekorten. In het nieuws zien we hele ladingen die teruggestuurd worden omdat ze niet geschikt zijn. Eerst waren ze nutteloos, nu zien we ze steeds vaker in het straatbeeld. Voor wie zijn ze echt nuttig?

Waar komt dit nieuws vandaan?

Verschillende gezondheidsautoriteiten hebben de voorbije weken verschillende adviezen gegeven over de aanbevolen persoonlijke beschermingsmiddelen. Dat heeft tot verwarring heeft geleid. Daarom proberen we hier de wetenschappelijke kennis samen te vatten.

Ruwweg kunnen we drie soorten mondmaskers onderscheiden:

  • FFP-maskers: deze maken ze meestal uit wat steviger materiaal, waardoor ze zeer fijne deeltjes tegenhouden. Ze sluiten stevig aan rond de neus en de mond zodat alle lucht doorheen het masker gaat wanneer je ademt. De code FFP staat voor Filtering Face Piece. Er bestaan drie categorieën: FFP1, FFP2 of FFP3. Hoe hoger het cijfer, hoe beter de bescherming. FFP2 wordt het meest gebruikt.
  • Chirurgische maskers: dit zijn de klassieke maskers die vrij los voor de neus en de mond zitten. Dit type wordt gebruikt door chirurgen en ander operatiepersoneel tijdens operaties. Er kan lucht langs de zijkanten ontsnappen, maar ze houden wel de druppeltjes tegen die worden uitgehoest.
  • Zelfgemaakte, stoffen mondmaskers: deze zijn qua vorm vergelijkbaar met de chirurgische maskers, maar ze zijn iets minder efficiënt.

Ze voerden het wetenschappelijk onderzoek over mondmaskers vooral bij zorgverleners. Daarbij vergelijken ze doorgaans chirurgische maskers met FFP2-maskers. In een onderzoek tijdens de SARS-epidemie (2002–2003) bij zorgverleners vonden ze geen verschil in de bescherming tussen beide types. Ook studies, uit de Verenigde Staten en Canada, waarin ze het gebruik van mondmaskers vergeleken om luchtwegaandoeningen te voorkomen bij gezondheidswerkers, vonden geen verschil tussen de chirurgische en de FFP2-maskers: beide waren even doeltreffend. Dat werd nog eens bevestigd door een overzichtsonderzoek, gepubliceerd door het onafhankelijke Chinese Cochrane Center.

Ondertussen werd in een Zuid-Koreaans onderzoek voor het nieuwe coronavirus vastgesteld dat de klassieke chirurgische maskers de gezondheidswerkers goed beschermen: van de 35 gezondheidswerkers die een chirurgisch masker droegen, was er niemand na de blootstelling aan het coronavirus besmet. De meer gesofistikeerde FFP2-maskers blijven om die redenen bij voorkeur voorbehouden voor de zorgverleners die de Covid-patiënten op de intensieve zorg behandelen.

Het advies of de algemene bevolking mondmaskers moet dragen, varieert sterk tussen de verschillende gezondheidsorganisaties. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) pleitte op 6 april 2020 nog tegen het gebruik van maskers door de algemene bevolking, terwijl een aantal andere gezondheidsautoriteiten (o.a. in de Verenigde Staten) het dragen van (zelfgemaakte) maskers voor de bevolking net aanbevelen, naast de fysieke afstandsmaatregelen en de strikte handhygiëne.

Bron

https://www.who.int/emergencies/diseases/novel-coronavirus-2019/advice-for-public/when-and-how-to-use-masks

Hoe moeten we dit nieuws interpreteren?

Er blijft heel veel discussie bestaan over mondmaskers. Ook de gezondheidsautoriteiten zijn er niet uit. Wanneer we uitgaan van het wetenschappelijke onderzoek hierover, durven we de volgende algemene regels voorstellen:

  • Voor de zorgverleners die zeer intensief in contact komen met de Covid-patiënten, biedt een FFP2-masker de beste bescherming en is dit absoluut aanbevolen.
  • Voor de zorgverleners met gewone contacten met patiënten zijn maskers eveneens aanbevolen. Chirurgische maskers bieden een even goede bescherming tegen een besmetting als de FFP2-maskers. Bij gebrek aan FFP2 lijken ze daarom een aanvaardbare keuze.
  • Voor burgers die zelf mogelijk besmet zijn met het coronavirus, kan het dragen van een masker nuttig zijn om te voorkomen dat je anderen besmet. Voor dit doel kunnen zowel chirurgische maskers als zelfgemaakte maskers worden gebruikt.
  • Als je niet besmet bent is het dragen van een masker waarschijnlijk niet nuttig, zeker niet als je voldoende afstand bewaart (anderhalve meter). Als dat niet mogelijk is of je voelt je comfortabeler met een masker, dan kan je een chirurgisch of zelfgemaakt masker dragen. Of dit extra beschermt, is vandaag onvoldoende bewezen. 

Wie er toch voor kiest om een mondmasker te dragen, moet het wel correct gebruiken. Met je handen onder het masker komen om te bellen of aan je gezicht te komen, maakt zo’n masker zinloos. Het moet tegen je gelaat gedrukt blijven. Raak het niet aan aan de buitenkant bij het afdoen: neem het bij de rekkers of de lintjes af. Een nadeel van het dragen van deze maskers is dat het ademen zwaarder wordt.

Conclusie

Mondmaskers zijn in de eerste plaats nuttig en nodig voor de zorgverleners die met Covid-patiënten in aanraking komen. Voor de algemene bevolking zijn vooral de klassieke hygiënische maatregelen belangrijk, zoals regelmatig je handen wassen, niet niezen in de richting van anderen en afstand houden. Een mondmasker, chirurgisch of zelfgemaakt, is vooral nuttig wanneer je zelf besmet bent, om te vermijden dat je anderen besmet. Ben je niet besmet, dan heeft een mondmasker geen bewezen nut zolang je anderhalve meter afstand kan bewaren. Het kan je enigszins extra beschermen wanneer je deze afstand niet kan bewaren.

Referenties

Bron: Sciensano

Voor meer informatie en updates over het virus kan je op onderstaande websites terecht:

Gerelateerde richtlijnen
Gerelateerde koppen
Vond je dit artikel nuttig?

Ook interessant

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief