Vermageringsspuiten onderdrukken verliefdheid niet

Waar komt dit nieuws vandaan?

Wat doen GLP-1-medicijnen in onze hersenen?

• Bepaalde gebieden in de hersenen zijn betrokken bij gevoelens van beloning, motivatie, verlangen en verzadiging.
• Die gebieden bevatten receptoren, zogenaamde GLP-1-receptoren.
• De nieuwe vermageringsmiddelen, zoals de vermageringsspuiten Ozempic, werken in op die receptoren. Vandaar de naam GLP-1-medicatie.

Wat zeggen ze op sociale media?

Op sociale media stellen influencers en podcasters dat wie begint met GLP-1-medicatie zoals Ozempic, niet alleen minder trek in eten krijgt, maar ook zijn verlangen naar een partner verliest (1). De redenering: GLP-1-receptoren zitten in de hersengebieden die actief zijn als mensen verliefd zijn. De medicijnen zouden dus ‘verlangen in het algemeen’ onderdrukken, inclusief romantische gevoelens.

Volgens de contentmakers nemen tientallen miljoenen mensen wereldwijd nu ‘anti-verlangens-medicijnen’ en kunnen velen daardoor niet meer verliefd worden of zullen ze uit hun relatie stappen.

Dat deze medicijnen ook werken in de hersenen en invloed kunnen hebben op ander gedrag dan eetgedrag, is biologisch waarschijnlijk. Maar het idee dat je niet meer verliefd kan worden, gaat te ver.

Bron

(1) Instagram

Hoe moet je dit nieuws interpreteren?

Onderzoek met muizen

De bewering blijkt een verdraaide interpretatie te zijn van een recente proefdierstudie gepubliceerd in het bekende vakblad Nature (2). Daarin zagen onderzoekers dat activering van GLP-1-receptoren in een specifiek hersengebied bij mannelijke muizen bepaald seksueel gemotiveerd gedrag een klein beetje veranderde. Niet het verlangen doofde uit, maar één specifieke stap in het gedrag dat bij muizen aan paring voorafgaat veranderde. Verder bleven de muisjes interesse tonen in elkaar.

Bevindingen bij muizen vertalen zich zelden naar mensen. En zeker niet naar iets zo complex als verliefdheid. Mensen zijn geen muizen.

GLP-1-medicatie en verslaving

GLP-1-medicijnen worden ook onderzocht als mogelijke behandeling voor verslaving aan alcohol en andere stoffen. Dat raakt rechtstreeks aan de bewering over verliefdheid: als de medicatie echt verlangen in het algemeen zou onderdrukken, zou je dat het duidelijkst zien bij mensen die ze innemen vanwege een verslaving.

Een goed opgezette klinische studie met placebo liet zien dat semaglutide het alcoholgebruik verminderde bij mensen met een alcoholverslaving (3). Het mechanisme lijkt gericht op specifieke prikkels: de medicatie verlaagt de aantrekkingskracht van alcohol zonder alle beloningservaringen te onderdrukken.

Onderzoek bij dieren bevestigt dat het effect gericht is op specifiek gedrag rond consumeerbare middelen, niet op sociaal gedrag in het algemeen. Je kan uit dit onderzoek dus niks afleiden over verliefdheid.

Liefde is véél meer dan dopamine alleen

Verliefd worden hangt niet af van één stofje in de hersenen. Bij verliefdheid spelen heel veel andere stoffen een rol, waar GLP-1-medicijnen geen vat op hebben (4).

Conclusie

Dat GLP-1-medicijnen je vermogen om verliefd te worden zouden onderdrukken, klopt niet. Verliefdheid is een complex samenspel van stoffen in ons brein, waarop deze medicijnen geen bekende invloed hebben. Liefde laat zich niet herleiden tot één stofje in het brein, zoals sommige sociale-mediaposts ons willen doen geloven.

Referenties

• (2) Godschall EN, Gungul TB, Sajonia IR, et al. A brain reward circuit inhibited by next-generation weight-loss drugs in mice. Nature. 2026. doi: 10.1038/s41586-026-10444-4
• (3) Klausen MK, Justesen SK, Pedersen JN, et al. Once-weekly semaglutide versus placebo in patients with alcohol use disorder and comorbid obesity: a randomised, double-blind, placebo-controlled trial. Lancet. 2026;407(10540):1687-1698.
• (4) Acevedo BP, Poulin MJ, Collins NL, Brown LL. After the honeymoon: neural and genetic correlates of romantic love in newlywed marriages. Frontiers in Psychology. 2020;11:634.