Door u gekozen
Een voedingskundige maakt ons attent op een filmpje dat circuleert op Instagram. Daarin beweert een osteopaat dat hij bij iemand met een depressie eerst zou denken aan een tandvleesontsteking. Iets waar volgens hem artsen en tandartsen niet bij stilstaan. Het is een promofilmpje voor zijn boek 'Wat de dokter nog niet ziet'. Heeft hij een punt?
Conclusie
Er zijn geen aanwijzingen dat een tandvleesontsteking een oorzaak of risicofactor is van een depressie. Het is wel zo dat een uitgebreide tandvleesontsteking, parodontitis, een impact heeft op de algemene gezondheid. Zeker als de ontsteking jaren blijft aanslepen. Het is ook zo dat mensen met een depressie vaker een tandvleesontsteking of parodontitis ontwikkelen, als gevolg van slechtere eetgewoontes of een beperkte mondhygiëne.
Lees verder »Wat weten we hierover?
De boodschap dat je bij depressie eerst zou moeten denken aan een tandvleesontsteking, komt van osteopaat Thomas D’Havé, mede-oprichter van KPNI. Het circuleert als promo-filmpje op zijn Instagram-kanaal knpi_wolv (1).
KPNI staat voor klinische psycho-neuro-immunologie. De organisatie promoot die nieuwe visie op gezondheid zonder afdoende wetenschappelijke onderbouwing. Bovendien werken er weinig mensen met een formele medische opleiding. KPNI biedt allerlei behandelingsplannen aan.
Link tussen gezond gebit en algemene gezondheid
KPNI maakt van verbanden wel vaker oorzaak-gevolgrelaties. De bewering over tandvleesontsteking en depressie komt dan ook niet uit de lucht gevallen. Een gezond gebit is belangrijk voor een algemeen gezond lichaam. Zo kunnen langdurige tandvleesontstekingen en bij uitbreiding parodontitis (een ontsteking in de mond die verder gaat dan het tandvlees) de kans op hart- en vaatziekten vergroten. Bij mensen die een zware hartoperatie moeten ondergaan, zal men daarom altijd eerst de mondgezondheid checken.
Parodontitis wordt ook gelinkt aan aandoeningen als dementie. Volgens een overzichtsonderzoek (een onderzoek dat verschillende studies over hetzelfde onderwerp samenneemt) hebben mensen die minstens acht jaar chronische parodontitis hebben, een groter risico om de ziekte van Alzheimer te ontwikkelen (2). Maar we weten niet hoe dat komt.
Chronische parodontitis leidt tot veranderingen in diverse ontstekingsmerkers. Sommige daarvan geraken door de bloed-hersenbarrière en komen zo in de hersenen terecht. Dat zou in theorie een impact kunnen hebben op de hersenwerking. En mogelijk ook op de stemming (3).
Bron
(1) kpni_wolv. Instagram.
Wat weten we momenteel?
Op dit moment zijn er onvoldoende aanwijzingen om te stellen dat een tandvleesontsteking, of bij uitbreiding parodontitis, het risico op een depressie vergroot.
Het is wel zo dat depressies en tandvleesontstekingen gemeenschappelijke risicofactoren hebben, zoals roken, overgewicht, diabetes of eenzijdige voeding. Depressie gaat vaker gepaard met ongezonde eet- en leefgewoontes, en daartoe behoort ook vaker een beperkte mondhygiëne, met een groter risico op een tandvleesontsteking of parodontitis (4).
Conclusie
Er zijn geen aanwijzingen dat een tandvleesontsteking een oorzaak of risicofactor is van een depressie. Het is wel zo dat een uitgebreide tandvleesontsteking, parodontitis, een impact heeft op de algemene gezondheid. Zeker als de ontsteking jaren blijft aanslepen. Het is ook zo dat mensen met een depressie vaker een tandvleesontsteking of parodontitis ontwikkelen, als gevolg van slechtere eetgewoontes of een beperkte mondhygiëne.
Referenties
- (2) Said-Sadier N, Sayegh B, Farah R et al. Association between Periodontal Disease and Cognitive Impairment in Adults. Int J Environ Res Public Health 2023;20:4707.
- (3) Visentin D, Gobin I, Maglica Ž. Periodontal Pathogens and Their Links to Neuroinflammation and Neurodegeneration. Microorganisms 2023;11:1832.
- (4) Grant W, van Amerongen B, Boucher B. Periodontal Disease and Other Adverse Health Outcomes Share Risk Factors, including Dietary Factors and Vitamin D Status. Nutrients 2023;15:2787.
Deze factcheck kwam tot stand dankzij het Misinformation Rapid Response Team, een samenwerking tussen Gezondheid en Wetenschap, Factcheck.Vlaanderen en verschillende ziekenhuizen.